Podziwiałem wspaniały sprzęt

„Podziwiałem wspaniały sprzęt, chodząc od wozu do wozu, od maszyny do maszyny. W miejscu, które oglądałem, utknęfy dwie kompletne baterie ciężkiej, dalekonośnej artylerii. Armaty osadzone były na potężnych podwoziach, wozy bojowe zaiogi imponowały solidną konstrukcją i celowością urządzeń, przemyślanych do najdrobniejszych szczegółów. f
Niestety, nie miałem ani szoferów, ani obsługi, by uruchomić zdobyte maszyny. Żałowałem wówczas szczerze, że nie było z nami 10 brygady kawalerii, która miałaby nie lada okazję uzupełnienia z nawiązką swoich szczerb i braków. Spośród oddziałów grupy jedynie sztaby i oddziały łączności zaopatrzyły się w motocykle i samochody terenowe. Resztę sprzętu trzeba było zniszczyć.
Rozpoczęli robotę moi oficerowie. Chodzili oni od motoru do motoru, od ciągnika do ciągnika, podpalając kolejno zbiorniki z benzyną. Niebawem płonęła spora część kolumny na przestrzeni kilkuset metrów. Długie lufy dział sterczały bezsilnie ku górze spośród płomieni i kłębów dymu. Zdobyczy było tyle, że kilku oficerów, którzy z widoczną pasją uwijali się wśród niej, nie zdążyliby przez dzień cały dokończyć dzieła zniszczenia. Czas uciekał, odwołałem więc samorzutnych podpalaczy. Resztę roboty trzeba było zostawić saperom dywizyjnym.“(1)