„— O tak, słyszę.
— W takim razie wie pani, o co mi chodzi. Czy może mi pani odpowiedzieć na moje pytanie
— Usiłuję sobie przypomnieć... — odpowiedziała hrabina.
— W takim razie, pozwoli hrabina, że jej przyjdę z pomocą. Tego rozkazu aresztowania zażądała pani i na jej życzenie rozkaz ten został podpisany przez królowę.
Zamiast odpowiedzieć hrabina coraz bardziej pogrążała się w stan jakiegoś gorączkowego podniecenia, który zdawał się unosić ją poza granice rzeczywistości.
— Proszę mi odpowiedzieć! — powtórzył król, zaczynając okazywać pewne zniecierpliwienie.
— Tak, to prawda — odpowiedziała hrabina drżąc cała — to prawda. Napisałam ten list z żądaniem uwięzienia, a Jej Królewska Mość położyła na nim swoje litery.
— W takim razie proszę mi powiedzieć, jaką zbrodnię popełnił człowiek, przeciwko któremu zostało wymierzone tego rodzaju żądanie.
— Wasza Królewska Mość — odrzekła hrabina — nie mogę powiedzieć, na czym ona polegała, zapewniam jedynie, że była to wielka zbrodnia!
— Nawet m»ie nie może hrabina tego powiedzieć
— Nie mogę.
— Mnie królowi
— Wasza Królewska Mość raczy wybaczyć... niestety, nie mogę tego powiedzieć.
— W takim razie powie to pani jemu samemu — odparł król — bo skoro hrabina odmawia wyjawienia tej zbrodni Ludwikowi XVI, to nie będzie mogła odmówić doktorowi Gilbertowi.“(12)