„Ważnym kierunkiem działania wrogich ośrodków są próby zaszczepienia niewiary w klasowy internacjonalizm, w proletariacką solidarność, w jedność wspólnoty socjalistycznej. Propaguje się poglądy nacjonalistyczne, partykularyzm i szowinizm. Wrogie ośrodki wypaczają istotę naszej współpracy, sens i charakter internacjonalistycznej przyjaźni, pomniejszają lub wręcz ukrywają jej efekty, próbują deprecjonować integrację w ramach RWPG.
W propagandzie zachodniej ważne miejsce zajmuje problematyka wojskowa. Wojsko Polskie atakowane jest ze szczególną ostrością. Podstawowym celem akcji propagandowych skierowanych przeciwko Siłom Zbrojnym PRL jest podważenie jedności moralnopolitycznej wojska i jego gotowości bojowej, naruszenie braterstwa broni z Armią Radziecką i innymi armiami Układu Warszawskiego, słowem osłabienie siły obronnej naszego kraju.
W dywersji ideologicznej przeciw krajom wspólnoty socjaDstycznej niemały jest też udział maoizmu wielkomocarstwowej i antyradzieckiej propagandy przywódców chińskich.
Celem polityki Pekinu jest skompromitowanie polityki pokojowego współistnienia, zaostrzenie stosunków Związku Radzieckiego i Stanów Zjednoczonych oraz sprowokowanie „ogniska nowej wojny światowej". Realizując swe hegemonistyczne plany. Chiny dokonały zbrojnej agresji przeciw Wietnamowi prowadzącemu politykę niezależności i współpracy ze wspólnotą socjalistyczną.“(2)